Triantafyllos Dagres
Περισσότερες ιδέες από το Triantafyllos
Τὸ πρόσωπό μας νὰ φορεῖ φρίκης γκριμάτσα τραγική, φιλάρεσκα ν᾿ ἀφήνουμε νὰ λὲν πὼς μᾶς πηγαίνει νὰ βλέπουμε νὰ φεύγει ἡ ζωὴ μακριά μας ξένη, βιαστικὴ καὶ νὰ περνᾶμε, ἀθόρυβα μισώντας, μισημένοι. ~Γ. Ρίτσος

Τὸ πρόσωπό μας νὰ φορεῖ φρίκης γκριμάτσα τραγική, φιλάρεσκα ν᾿ ἀφήνουμε νὰ λὲν πὼς μᾶς πηγαίνει νὰ βλέπουμε νὰ φεύγει ἡ ζωὴ μακριά μας ξένη, βιαστικὴ καὶ νὰ περνᾶμε, ἀθόρυβα μισώντας, μισημένοι. ~Γ. Ρίτσος

Το κορμί μου κοιτάζω, ροδαλό και λείο στον καθρέφτη, το σώμα μου που υπήρξε η ακόρεστη γη των φιλιών σου, αυτό το σώμα το γεμάτο αναμνήσεις απ’ το ανήμερο πάθος σου, που πάνω του πάλεψες μάχες όλο ιδρώτα σε ατέλειωτες νύχτες στεναγμών και γέλιων και αχών σπηλαίων μου εσωτάτων.  ~Τζιοκόντα Μπέλι

Το κορμί μου κοιτάζω, ροδαλό και λείο στον καθρέφτη, το σώμα μου που υπήρξε η ακόρεστη γη των φιλιών σου, αυτό το σώμα το γεμάτο αναμνήσεις απ’ το ανήμερο πάθος σου, που πάνω του πάλεψες μάχες όλο ιδρώτα σε ατέλειωτες νύχτες στεναγμών και γέλιων και αχών σπηλαίων μου εσωτάτων. ~Τζιοκόντα Μπέλι

Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη; ~ Ναζίμ Χικμέτ

Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πώς θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη; ~ Ναζίμ Χικμέτ

Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις κι ούτε που ξέρεις τι και πώς...  ~ Κώστας Τριπολίτης

Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις κι ούτε που ξέρεις τι και πώς... ~ Κώστας Τριπολίτης

Είσαι όμοια με τη νύχτα, αγάπη μου, η νύχτα που κατηφορίζει έναστρη. Απόμακρη και τόση δα και απ’ τα αστέρια φτιαγμένη είναι η δικιά σου σιωπή. Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία.  ~ Πάμπλο Νερούδα

Είσαι όμοια με τη νύχτα, αγάπη μου, η νύχτα που κατηφορίζει έναστρη. Απόμακρη και τόση δα και απ’ τα αστέρια φτιαγμένη είναι η δικιά σου σιωπή. Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία. ~ Πάμπλο Νερούδα

Δεν θέλεις να γίνεις αητός, Ανθρωπάκο. Γι' αυτό σε τρώνε τα όρνεα. Φοβάσαι τους αητούς κι έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι.  Βίλχελμ Ράιχ

Δεν θέλεις να γίνεις αητός, Ανθρωπάκο. Γι' αυτό σε τρώνε τα όρνεα. Φοβάσαι τους αητούς κι έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι. Βίλχελμ Ράιχ

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις, να ‘ρχονται οι Ανοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις… να λείπεις – δεν είναι τίποτα να λείπεις. Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο...  Γ. Ρίτσος

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις, να ‘ρχονται οι Ανοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις… να λείπεις – δεν είναι τίποτα να λείπεις. Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο... Γ. Ρίτσος

Τί όμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω. Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.  Γιάννης Ρίτσος

Τί όμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω. Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα. Γιάννης Ρίτσος

Αν θες το φως, άνοιξε τα παράθυρα. Και από κάθε σχισμή, φαίνονται ακτίνες συμπαραστάτες σου...  Χρήστος Τσαγκάρης

Αν θες το φως, άνοιξε τα παράθυρα. Και από κάθε σχισμή, φαίνονται ακτίνες συμπαραστάτες σου... Χρήστος Τσαγκάρης

Σειρά σου τώρα, χωρίς φώτα, χωρίς σκηνικά και θεατές, να παίξεις εαυτόν.  Γ. Ρίτσος

Σειρά σου τώρα, χωρίς φώτα, χωρίς σκηνικά και θεατές, να παίξεις εαυτόν. Γ. Ρίτσος