Pinterest
Blue on Blue, Folegandros, Greece - Δεν υπάρχει καπνός μήτε Ιθάκη.  ΄Αλλον ορίζοντα δεν έχουν πια οι ορίζοντες.    Το αιώνιο τραγούδι του πόντου απαντά στο κενό και γεμίζει το μηδέν με καρδιά και ήλιο.~Γιάννης Ρίτσος

Blue on Blue, Folegandros, Greece - Δεν υπάρχει καπνός μήτε Ιθάκη. ΄Αλλον ορίζοντα δεν έχουν πια οι ορίζοντες. Το αιώνιο τραγούδι του πόντου απαντά στο κενό και γεμίζει το μηδέν με καρδιά και ήλιο.~Γιάννης Ρίτσος

"ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε" Ρίτσος

"ακούσαμε το τραγούδι της θάλασσας και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε" Ρίτσος

Όταν σκάβεις βαθιά θα βγεις στο φως. Να το θυμάσαι." (Γ.Ρίτσος)

Όταν σκάβεις βαθιά θα βγεις στο φως. Να το θυμάσαι." (Γ.Ρίτσος)

Έριξα τους ορίζοντες μες στον ασβέστη, και με χέρι αργό αλλά σίγουρο πήρα να χρίσω τους τέσσερις τοίχους του μέλλοντος μου. Η ασέλγεια, είπα, είναι καιρός ν' αρχίσει τώρα το ιερατικό της στάδιο, και σε μια Μονή Φωτός ν' ασφαλίσει την υπέροχη στιγμή που ο άνεμος έξυσε λίγο συννεφάκι πάνω από τ' ακρότατο δέντρο της γης ~ Οδυσσέας Ελύτης

Έριξα τους ορίζοντες μες στον ασβέστη, και με χέρι αργό αλλά σίγουρο πήρα να χρίσω τους τέσσερις τοίχους του μέλλοντος μου. Η ασέλγεια, είπα, είναι καιρός ν' αρχίσει τώρα το ιερατικό της στάδιο, και σε μια Μονή Φωτός ν' ασφαλίσει την υπέροχη στιγμή που ο άνεμος έξυσε λίγο συννεφάκι πάνω από τ' ακρότατο δέντρο της γης ~ Οδυσσέας Ελύτης

Μόνο με την "αφαίρεση" αποκαλύπτεται η ομορφιά...     ...  Αν δεν μπορέσω να το δεις κι εσύ, μοιάζει σα να μη το ‘χω.. (Γ.Ρίτσος)

Μόνο με την "αφαίρεση" αποκαλύπτεται η ομορφιά... ... Αν δεν μπορέσω να το δεις κι εσύ, μοιάζει σα να μη το ‘χω.. (Γ.Ρίτσος)

Καζαντζάκης

Καζαντζάκης

Αυτός ο φόβος μήπως έμεινε κάτι που δεν το πήρα.Κι ο φόβος μήπως εκείνο το απέραντο έχει τέλος. Ρίτσος

Αυτός ο φόβος μήπως έμεινε κάτι που δεν το πήρα.Κι ο φόβος μήπως εκείνο το απέραντο έχει τέλος. Ρίτσος

Αύριο θα στείλουμε τις μυγδαλιές περίπατο στο ακροθαλάσσι να    πλύνουνε τα πρόσωπά τους απ’ τη σκόνη της λύπης μας.    Και το βράδυ που θα γυρίσουν χαρούμενες, θα μας φέρουν τα    Πρώτα μας λόγια πλυμένα στη θάλασσα, κ’ εμείς θα κλαίμε    στο ανοιχτό παράθυρο απ’ τη χαρά μας που μπορούμε    να κλαίμε…”    (Γ. Ρίτσος, Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού)

Αύριο θα στείλουμε τις μυγδαλιές περίπατο στο ακροθαλάσσι να πλύνουνε τα πρόσωπά τους απ’ τη σκόνη της λύπης μας. Και το βράδυ που θα γυρίσουν χαρούμενες, θα μας φέρουν τα Πρώτα μας λόγια πλυμένα στη θάλασσα, κ’ εμείς θα κλαίμε στο ανοιχτό παράθυρο απ’ τη χαρά μας που μπορούμε να κλαίμε…” (Γ. Ρίτσος, Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού)

Θέλω να σου φέρω ένα περιβολάκι ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας για να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου. Θέλω να σου φέρω ένα σταυρουλάκι αυγινό φως δυο αχτίνες σταυρωτές απ’ τους στίχους μου να σου ξορκίζουν το κακό να σου φωτάνε μη μου σκοντάψεις, κοριτσάκι ...~Γιάννης Ρίτσος ,Πρωινό άστρο photo credit James Hale

Θέλω να σου φέρω ένα περιβολάκι ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας για να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου. Θέλω να σου φέρω ένα σταυρουλάκι αυγινό φως δυο αχτίνες σταυρωτές απ’ τους στίχους μου να σου ξορκίζουν το κακό να σου φωτάνε μη μου σκοντάψεις, κοριτσάκι ...~Γιάννης Ρίτσος ,Πρωινό άστρο photo credit James Hale

Μικρό πουλί τριανταφυλλί, δεμένο με κλωστίτσα,  με τα σγουρά φτεράκια του στον ήλιο πεταρίζει.  Κι αν το τηράξεις μια φορά, θα σου χαμογελάσει  κι αν το τηράξεις δυο και τρεις, θ’ αρχίσεις το τραγούδι  ~ Γιάννης Ρίτσος ( Το Κυκλάμινο )

Μικρό πουλί τριανταφυλλί, δεμένο με κλωστίτσα, με τα σγουρά φτεράκια του στον ήλιο πεταρίζει. Κι αν το τηράξεις μια φορά, θα σου χαμογελάσει κι αν το τηράξεις δυο και τρεις, θ’ αρχίσεις το τραγούδι ~ Γιάννης Ρίτσος ( Το Κυκλάμινο )

...Στα τρίστρατα όπου στάθηκαν η αρχαία μάγισσα Καίοντας με ξερό θυμάρι τους ανέμους Οι λυγερές σκιές αλαφροπερπατήσανε Μ' ένα σταμνί γεμάτο αμίλητο νερό στο χέρι Εύκολα σα να μπαιναν στον παραδεισο Κι από την προσευχή των γρύλων που άφρισε τους κάμπους Οι όμορφες ξεπροβάλανε με δέρμα φεγγαριού Για να χορέψουνε στο μεσονύχτιο αλώνι...  ~Ο.   Ελύτης

...Στα τρίστρατα όπου στάθηκαν η αρχαία μάγισσα Καίοντας με ξερό θυμάρι τους ανέμους Οι λυγερές σκιές αλαφροπερπατήσανε Μ' ένα σταμνί γεμάτο αμίλητο νερό στο χέρι Εύκολα σα να μπαιναν στον παραδεισο Κι από την προσευχή των γρύλων που άφρισε τους κάμπους Οι όμορφες ξεπροβάλανε με δέρμα φεγγαριού Για να χορέψουνε στο μεσονύχτιο αλώνι... ~Ο. Ελύτης

Βλέπε το φως, ψυχή μου.    Είναι ωραίο, πολύ ωραίο,  Ένα ωραίο ψέμα αληθινό.    Το φως το αμφίβολο, το απόκρημνο.    Τόχεις απάνω σου, το περπατείς,  Στα ρούχα σου, στη σάρκα, το σηκώνεις.  Το γεύεσαι, μάτια και χείλη, τ' ανασαίνεις.    Αισθάνομαι νάμαι από σκιά και φως, αντανακλώ.  ~ Γιώργος Θέμελης

Βλέπε το φως, ψυχή μου. Είναι ωραίο, πολύ ωραίο, Ένα ωραίο ψέμα αληθινό. Το φως το αμφίβολο, το απόκρημνο. Τόχεις απάνω σου, το περπατείς, Στα ρούχα σου, στη σάρκα, το σηκώνεις. Το γεύεσαι, μάτια και χείλη, τ' ανασαίνεις. Αισθάνομαι νάμαι από σκιά και φως, αντανακλώ. ~ Γιώργος Θέμελης

...εδώ το φως εδώ ο γιαλός χρυσές γαλάζιες γλώσσες στα βράχια ελάφια πελεκάν τα σίδερα μασάνε...Γιάννης Ρίτσος

...εδώ το φως εδώ ο γιαλός χρυσές γαλάζιες γλώσσες στα βράχια ελάφια πελεκάν τα σίδερα μασάνε...Γιάννης Ρίτσος

Αχ και να γινότανε ν' αλλάξει ο κόσμος... να δει πόσο γυμνοί είναι αυτοί που κυβερνούν τη γη,  να δει πως δεν του πρέπει η ζωή στο φόβο.

Αχ και να γινότανε ν' αλλάξει ο κόσμος... να δει πόσο γυμνοί είναι αυτοί που κυβερνούν τη γη, να δει πως δεν του πρέπει η ζωή στο φόβο.

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου  Πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται, αυτή που ξελογιάζει  Τινάζοντας απ' τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της  Ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά    35  	    Πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων  Στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά; ~ Ο Ελύτης

Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου Πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται, αυτή που ξελογιάζει Τινάζοντας απ' τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της Ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά 35 Πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων Στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελή ροδιά; ~ Ο Ελύτης

καλοκαίρι  τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει  μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι  στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι  καλοκαίρι  μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει...

καλοκαίρι τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι καλοκαίρι μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει...