5 βιβλία που αξίζει να διαβάσεις αυτή την εβδομάδα

5 βιβλία που αξίζει να διαβάσεις αυτή την εβδομάδα

Η κόρη μας είχε ήδη χρονίσει όταν αποφασίσαμε να τη βαπτίσουμε. Ήταν πια αναγκαίο. Είχαμε εξαντλήσει τα χαϊδευτικά ονόματα ( ‘καρδιά μου’, ‘ γαλανομάτα μάγισσα’, ‘διάβολε’, ‘Ταλιμπάν’) και, επίσης, το παιδί αρνιόταν να απαντήσει στο πολύ βολικό «Ψιτ!». Επιπλέον η γιαγιά γκρίνιαζε: «Θα πεθάνω και δε θα ακούσω το όνομά μου…». Ξεκινήσαμε, αθώοι και άδολοι, να κλείσουμε ημερομηνία για Εκκλησία. Θέλαμε να βαπτίσουμε το παιδί σε ένα χώρο με «μυστηριακούς κραδασμούς», με «ιδιαίτερη» ενέργεια…

Η κόρη μας είχε ήδη χρονίσει όταν αποφασίσαμε να τη βαπτίσουμε. Ήταν πια αναγκαίο. Είχαμε εξαντλήσει τα χαϊδευτικά ονόματα ( ‘καρδιά μου’, ‘ γαλανομάτα μάγισσα’, ‘διάβολε’, ‘Ταλιμπάν’) και, επίσης, το παιδί αρνιόταν να απαντήσει στο πολύ βολικό «Ψιτ!». Επιπλέον η γιαγιά γκρίνιαζε: «Θα πεθάνω και δε θα ακούσω το όνομά μου…». Ξεκινήσαμε, αθώοι και άδολοι, να κλείσουμε ημερομηνία για Εκκλησία. Θέλαμε να βαπτίσουμε το παιδί σε ένα χώρο με «μυστηριακούς κραδασμούς», με «ιδιαίτερη» ενέργεια…

%D4%E9%20%EA%F1%FD%E2%E5%E9%F2;

%D4%E9%20%EA%F1%FD%E2%E5%E9%F2;

«Απολαύστε τα παιδιά σας» διάβαζα στα περιοδικά για νέες μαμάδες και ήθελα τόσο μα τόσο να το κάνω, αλλά δεν μου έβγαινε στην πράξη. Βίωνα μία καθημερινότητα μαρτυρική: δούλευα ένα πλήρες δεκάωρο, είχα δύο παιδιά με τρία χρόνια διαφορά μεταξύ τους, το σπίτι ήταν πάντα ακατάστατο, τα ρούχα μας βρόμικα ή ασιδέρωτα, και εγώ ένιωθα διαρκώς κουρασμένη με μία κούραση που άγγιζε την εξάντληση. Δεν απολάμβανα τίποτα. Γκρίνιαζα… Γκρίνιαζα για τις μύξες τους, γκρίνιαζα για τον χυμό που είχε πέσει στο…

«Απολαύστε τα παιδιά σας» διάβαζα στα περιοδικά για νέες μαμάδες και ήθελα τόσο μα τόσο να το κάνω, αλλά δεν μου έβγαινε στην πράξη. Βίωνα μία καθημερινότητα μαρτυρική: δούλευα ένα πλήρες δεκάωρο, είχα δύο παιδιά με τρία χρόνια διαφορά μεταξύ τους, το σπίτι ήταν πάντα ακατάστατο, τα ρούχα μας βρόμικα ή ασιδέρωτα, και εγώ ένιωθα διαρκώς κουρασμένη με μία κούραση που άγγιζε την εξάντληση. Δεν απολάμβανα τίποτα. Γκρίνιαζα… Γκρίνιαζα για τις μύξες τους, γκρίνιαζα για τον χυμό που είχε πέσει στο…

Σκέψεις μιας μητέρας με αφορμή την δολοφονία του 14χρονου.

Σκέψεις μιας μητέρας με αφορμή την δολοφονία του 14χρονου.

Η μαμά – μόνο εγώ έγινα τέλεια μάνα Θα σας απαριθμήσει πόσες φορές έκανε σεξ για να μείνει έγκυος ( με την πρώτη!), τι φάση του φεγγαριού ήταν όταν έμεινε έγκυος, τι είπε ο γυναικολόγος στον πρώτο υπέρηχο. Υπήρξε (εννοείται…) υπόδειγμα στην εγκυμοσύνη: ποτέ αλκοόλ, ποτέ τσιγάρο, ποτέ γλυκά, ποτέ αλμυρά. Η γέννα της ήταν φαινόμενο. Γέννησε με φυσιολογικό τοκετό, ο άντρας της ήταν μέσα και της κρατούσε το χέρι, η ίδια φορούσε κορδέλα σε χρώμα ροζ ή γαλάζιο (ανάλογα με το φύλο του παιδιού)…

Η μαμά – μόνο εγώ έγινα τέλεια μάνα Θα σας απαριθμήσει πόσες φορές έκανε σεξ για να μείνει έγκυος ( με την πρώτη!), τι φάση του φεγγαριού ήταν όταν έμεινε έγκυος, τι είπε ο γυναικολόγος στον πρώτο υπέρηχο. Υπήρξε (εννοείται…) υπόδειγμα στην εγκυμοσύνη: ποτέ αλκοόλ, ποτέ τσιγάρο, ποτέ γλυκά, ποτέ αλμυρά. Η γέννα της ήταν φαινόμενο. Γέννησε με φυσιολογικό τοκετό, ο άντρας της ήταν μέσα και της κρατούσε το χέρι, η ίδια φορούσε κορδέλα σε χρώμα ροζ ή γαλάζιο (ανάλογα με το φύλο του παιδιού)…

Προ ημερών, μέσα σε ένα κομμωτήριο, υπήρξα μάρτυρας της παρακάτω σκηνής: Ένα κοριτσάκι επτά ετών δεχόταν τις φροντίδες του κομμωτή. Για την ακρίβεια, ο κομμωτής ίσιωνε με πιστολάκι τα μαλλιά του παιδιού. Απαντώντας στο απορημένο μου βλέμμα, η μητέρα του παιδιού μου έκλεισε το μάτι με νόημα. «Έχει παιδικό πάρτι σήμερα το απόγευμα και θέλει να κερδίσει τις εντυπώσεις!» είπε με κρυφό καμάρι. Παρατήρησα το μικρό κορίτσι: Τα ρούχα της δεν είχαν ηλικία. Μία μπλούζα που άφηνε τον ομφαλό να…

Προ ημερών, μέσα σε ένα κομμωτήριο, υπήρξα μάρτυρας της παρακάτω σκηνής: Ένα κοριτσάκι επτά ετών δεχόταν τις φροντίδες του κομμωτή. Για την ακρίβεια, ο κομμωτής ίσιωνε με πιστολάκι τα μαλλιά του παιδιού. Απαντώντας στο απορημένο μου βλέμμα, η μητέρα του παιδιού μου έκλεισε το μάτι με νόημα. «Έχει παιδικό πάρτι σήμερα το απόγευμα και θέλει να κερδίσει τις εντυπώσεις!» είπε με κρυφό καμάρι. Παρατήρησα το μικρό κορίτσι: Τα ρούχα της δεν είχαν ηλικία. Μία μπλούζα που άφηνε τον ομφαλό να…

Η πόρτα ανοίγει και κλείνει. Όταν ανοίγει ακούω από τον διάδρομο γέλια και φωνές και «να σας ζήσει», όλο εκείνο το ζουζούνισμα του μαιευτηρίου. Η πόρτα ανοίγει και μπαίνουν γιατροί. Με ψαχουλεύουν εκεί κάτω, με κοιτάζουν ενθαρρυντικά. Η πόρτα κλείνει και εκείνοι φεύγουν. Είμαι μόνη στο κρεβάτι, γυμνή από τη μέση και κάτω. Φύγαμε άρον άρον, δεν πρόλαβα να πάρω νυχτικό, πού μυαλό για τέτοια; Φοράω μία μπλούζα που γράφει « μωρό» και δείχνει με ένα βέλος την κοιλιά μου. Την ψαχουλεύω, είναι…

Η πόρτα ανοίγει και κλείνει. Όταν ανοίγει ακούω από τον διάδρομο γέλια και φωνές και «να σας ζήσει», όλο εκείνο το ζουζούνισμα του μαιευτηρίου. Η πόρτα ανοίγει και μπαίνουν γιατροί. Με ψαχουλεύουν εκεί κάτω, με κοιτάζουν ενθαρρυντικά. Η πόρτα κλείνει και εκείνοι φεύγουν. Είμαι μόνη στο κρεβάτι, γυμνή από τη μέση και κάτω. Φύγαμε άρον άρον, δεν πρόλαβα να πάρω νυχτικό, πού μυαλό για τέτοια; Φοράω μία μπλούζα που γράφει « μωρό» και δείχνει με ένα βέλος την κοιλιά μου. Την ψαχουλεύω, είναι…

Εκεί, κατά το Πάσχα, όταν έχουν πια τελειώσει τα Θεία Πάθη και χωνεύεις το ψητό αρνί, πάνω δηλαδή στο επιδόρπιο, συνειδητοποιείς έντρομη πως, σε έναν το πολύ μήνα, αρχίζουν οι εξετάσεις των παιδιών. Με άλλα λόγια, συνειδητοποιείς πως, μετά τα Θεία Πάθη, αρχίζουν τα ανθρώπινα. Το άγχος στην αρχή είναι υπόγειο, σου προκαλεί απλώς μία ελαφρά καούρα στο στομάχι, ένα ήπιο τσίτωμα στους ώμους, ένα μικρό βάρος στον αυχένα. Αλλά ο Ιούνιος είναι ακόμη σχετικά μακριά, οπότε προσποιείσαι στον εαυτό…

Εκεί, κατά το Πάσχα, όταν έχουν πια τελειώσει τα Θεία Πάθη και χωνεύεις το ψητό αρνί, πάνω δηλαδή στο επιδόρπιο, συνειδητοποιείς έντρομη πως, σε έναν το πολύ μήνα, αρχίζουν οι εξετάσεις των παιδιών. Με άλλα λόγια, συνειδητοποιείς πως, μετά τα Θεία Πάθη, αρχίζουν τα ανθρώπινα. Το άγχος στην αρχή είναι υπόγειο, σου προκαλεί απλώς μία ελαφρά καούρα στο στομάχι, ένα ήπιο τσίτωμα στους ώμους, ένα μικρό βάρος στον αυχένα. Αλλά ο Ιούνιος είναι ακόμη σχετικά μακριά, οπότε προσποιείσαι στον εαυτό…

Μόλις δύο μέρες έχουν περάσει από εκείνους τους καιρούς που τα πρωινά μου ήταν ξέγνοιαστα κι ανέμελα. Τα παιδιά πηγαίνανε σχολείο, η φωλιά άδειαζε στις 7.30 ακριβώς, κι εγώ έμενα στο σπίτι, ένας ευτυχισμένος κούκος, έτοιμος να απολαύσει τις χαρές της μοναξιάς του. Απανωτά καφεδάκια, ατελείωτο χαζολόγημα στην TV, δίωρα αφρόλουτρα, ένας μικρός υπνάκος για να φρεσκαριστεί το πρόσωπο, ένας περίπατος με γρήγορο βήμα για να σφίξουν οι γλουτοί, μία βολτίτσα στα μαγαζιά για τα «απαραίτητα», μερικά…

Μόλις δύο μέρες έχουν περάσει από εκείνους τους καιρούς που τα πρωινά μου ήταν ξέγνοιαστα κι ανέμελα. Τα παιδιά πηγαίνανε σχολείο, η φωλιά άδειαζε στις 7.30 ακριβώς, κι εγώ έμενα στο σπίτι, ένας ευτυχισμένος κούκος, έτοιμος να απολαύσει τις χαρές της μοναξιάς του. Απανωτά καφεδάκια, ατελείωτο χαζολόγημα στην TV, δίωρα αφρόλουτρα, ένας μικρός υπνάκος για να φρεσκαριστεί το πρόσωπο, ένας περίπατος με γρήγορο βήμα για να σφίξουν οι γλουτοί, μία βολτίτσα στα μαγαζιά για τα «απαραίτητα», μερικά…

Pinterest
Αναζήτηση