'' ΘΥΕΛΛΟΠΟΡΟΣ ''..Ποιήματα...Thyelloporos ... Poems...Γιάννης Διαμαντάκης...John Diamantakis.

ΣΚΕΠΤΟΠΟΝΗΜΑΤΑ...!!!!.ΜΥΑΛΟΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ...!!!!
20 Pins86 Followers
ΟΠΤΑΣΙΑ..!!! Ήταν σαν να σε πρόσμενα μ’ αργούσες να φανείς μέσα στο νού μου σ’ έφερνα τό ’ξερα πως θα ’ρθείς…  Ήρθες πάνω που έβανα το νού να το χωνέψει τό ’ξερα πως θα σ’ έφερνα κοντά μου με τη σκέψη

ΟΠΤΑΣΙΑ..!!! Ήταν σαν να σε πρόσμενα μ’ αργούσες να φανείς μέσα στο νού μου σ’ έφερνα τό ’ξερα πως θα ’ρθείς… Ήρθες πάνω που έβανα το νού να το χωνέψει τό ’ξερα πως θα σ’ έφερνα κοντά μου με τη σκέψη

Τα χέρια σου ζητώ τ’ αγαπημένα που την καρδιά μου αγγίζουν σιωπηλά τα χέρια σου φιλώ τα λατρεμένα που με γλυκοχαϊδεύουν απαλά.  Το πρόσωπό σου έχω σαν εικόνα μες στης καρδιάς μιά κρύπτη φυλαγμένη.  μάτια γλυκά, γλυκό μου στόμα, μορφή ουρανόπλαστη, θεοσταλμένη!...   Του κόσμου όλου οι ομορφιές στο πρόσωπό σου σκορπισμένες. γύρε και πάρε ό, τι θές μου λές, για ‘σένα είναι πλασμένες!...

Τα χέρια σου ζητώ τ’ αγαπημένα που την καρδιά μου αγγίζουν σιωπηλά τα χέρια σου φιλώ τα λατρεμένα που με γλυκοχαϊδεύουν απαλά. Το πρόσωπό σου έχω σαν εικόνα μες στης καρδιάς μιά κρύπτη φυλαγμένη. μάτια γλυκά, γλυκό μου στόμα, μορφή ουρανόπλαστη, θεοσταλμένη!... Του κόσμου όλου οι ομορφιές στο πρόσωπό σου σκορπισμένες. γύρε και πάρε ό, τι θές μου λές, για ‘σένα είναι πλασμένες!...

ΑΒΟΛΕΥΤΟΣ....  Δεν βολεύγομαι άλλο, μές το ίδιο καλούπι... το μυαλό μου κραυγάζει, αψηλά να το σκώσω... κάποιο νόημα άλλο στην ζωή μου να δώσω... να ορθώσω το μπόϊ και ν’ αλλάξω σουλούπι... πρίν στεγνώξω και γίνω, σκευρωμένο χαρούπι..!!!

ΑΒΟΛΕΥΤΟΣ.... Δεν βολεύγομαι άλλο, μές το ίδιο καλούπι... το μυαλό μου κραυγάζει, αψηλά να το σκώσω... κάποιο νόημα άλλο στην ζωή μου να δώσω... να ορθώσω το μπόϊ και ν’ αλλάξω σουλούπι... πρίν στεγνώξω και γίνω, σκευρωμένο χαρούπι..!!!

Άμα δεν ανταρτέψει ο νούς σ΄ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς δεν γράφεις Ιστορία. Τους ντροπαλούς και του σεμνούς βορά τους ρίχνουν στους εχθρούς τους τρώνε… “τα θηρία”. Αντάρτης νούς και κουζουλός ωραίος κι έντιμος τρελλός…! Μ’ αγάπες και μ’ αισθήματα δεν λύνονται προβλήματα εδώ ’ναι γης, τρελάδικο και κυβερνά το άδικο και η υποκρισία… Με συμβουλές και διδαχές με ξόρκια, λόγια και ευχές σε πνίγει η εξουσία… .....

Άμα δεν ανταρτέψει ο νούς σ΄ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς δεν γράφεις Ιστορία. Τους ντροπαλούς και του σεμνούς βορά τους ρίχνουν στους εχθρούς τους τρώνε… “τα θηρία”. Αντάρτης νούς και κουζουλός ωραίος κι έντιμος τρελλός…! Μ’ αγάπες και μ’ αισθήματα δεν λύνονται προβλήματα εδώ ’ναι γης, τρελάδικο και κυβερνά το άδικο και η υποκρισία… Με συμβουλές και διδαχές με ξόρκια, λόγια και ευχές σε πνίγει η εξουσία… .....

Σταυραετός..! ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ Βαγγέλης....  Άνοιξες τσι φτερούγες σου και ‘πέταξες κι’ εχάθεις... τσι κοινωνίας την ψευτιά και την βρωμιά ‘σιχάθεις.! Και δεν εμπόριες να θωρείς.. και να γροικάς ανθρώπους... που μεγαλώσανε χωρίς.. αισθήματα και τρόπους.!! Εγίνηκες σταυραετός κι’ έπαψες να φοβάσαι... όσους σε θέλαν άβουλο πλάσμα στον κόσμο νά ‘σαι.! Τώρα πετάς στους ουρανούς.. και χαίρεσαι τα ύψη... γιατί αρρωστημένος νούς.. δεν φτάνει να σ’ αγγίξει.!! ...................

Σταυραετός..! ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ Βαγγέλης.... Άνοιξες τσι φτερούγες σου και ‘πέταξες κι’ εχάθεις... τσι κοινωνίας την ψευτιά και την βρωμιά ‘σιχάθεις.! Και δεν εμπόριες να θωρείς.. και να γροικάς ανθρώπους... που μεγαλώσανε χωρίς.. αισθήματα και τρόπους.!! Εγίνηκες σταυραετός κι’ έπαψες να φοβάσαι... όσους σε θέλαν άβουλο πλάσμα στον κόσμο νά ‘σαι.! Τώρα πετάς στους ουρανούς.. και χαίρεσαι τα ύψη... γιατί αρρωστημένος νούς.. δεν φτάνει να σ’ αγγίξει.!! ...................

Ο ΑΛΛΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΌΣ..!  Κάθε δικό μου π’ αγαπώ…και συναισθάνομαί ‘ντο στην παρουσία ‘ντου σιωπώ…και αφουγκράζομαί ‘ντο… Ο λόγος είναι περιττός…σε τέτοιες συζητήσεις.. είναι ο άλλος μου εαυτός…οι πλάνες μου αισθήσεις.!.................

Ο ΑΛΛΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΌΣ..! Κάθε δικό μου π’ αγαπώ…και συναισθάνομαί ‘ντο στην παρουσία ‘ντου σιωπώ…και αφουγκράζομαί ‘ντο… Ο λόγος είναι περιττός…σε τέτοιες συζητήσεις.. είναι ο άλλος μου εαυτός…οι πλάνες μου αισθήσεις.!.................

ΚΙΣΣΟΚΡΑΤΗΜΑ.... Σαν τα κλωνάρια του κισσού ο νούς μου μακροσέρνει όπου κι’ αν πας σ’ ακολουθεί κι’ όπου σταθείς σε βλέπει. η ομορφιά σου με βαστά κι’ η σκέψη σου με στένει χωρίς εσένα, στο κενό η δύναμή μου πέφτει.  Ζω κι’ αναπνέω απο ’σέ κι’ όπου πηγαίνεις  πάω αν ξαλαργώσεις  θα χαθώ, θα μαραθώ, θα σβήσω. κοντά σου μ’ εμαθες να ζω , ‘πάνω σου να κρατάω  κι’ ούτε λεπτό δεν σκέφτομαι, αμονάχος να  ζήσω!..

ΚΙΣΣΟΚΡΑΤΗΜΑ.... Σαν τα κλωνάρια του κισσού ο νούς μου μακροσέρνει όπου κι’ αν πας σ’ ακολουθεί κι’ όπου σταθείς σε βλέπει. η ομορφιά σου με βαστά κι’ η σκέψη σου με στένει χωρίς εσένα, στο κενό η δύναμή μου πέφτει. Ζω κι’ αναπνέω απο ’σέ κι’ όπου πηγαίνεις πάω αν ξαλαργώσεις θα χαθώ, θα μαραθώ, θα σβήσω. κοντά σου μ’ εμαθες να ζω , ‘πάνω σου να κρατάω κι’ ούτε λεπτό δεν σκέφτομαι, αμονάχος να ζήσω!..

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ...  Με χίλια πράγματα άσχετα, προσπάθησα Το  νού και την καρδιά μου να γεμίσω. εσκέφτηκα, με όνειρα κι αγάπη ό,τι έχτισα για μιά στιγμή στη λήθη να τ’ αφήσω.  Προσπάθησα, παιδεύοντας αλύπητα σκέψη, καρδιά, ψυχή και σώμα τα κούρασα, της λογικής ακούγοντας λόγια αμείλικτα μ’ όλα μαζί μου είπανε, πως σ’ αγαπούν ακόμα!...

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ... Με χίλια πράγματα άσχετα, προσπάθησα Το νού και την καρδιά μου να γεμίσω. εσκέφτηκα, με όνειρα κι αγάπη ό,τι έχτισα για μιά στιγμή στη λήθη να τ’ αφήσω. Προσπάθησα, παιδεύοντας αλύπητα σκέψη, καρδιά, ψυχή και σώμα τα κούρασα, της λογικής ακούγοντας λόγια αμείλικτα μ’ όλα μαζί μου είπανε, πως σ’ αγαπούν ακόμα!...

ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ....  Παράλληλα βαδίζουμε και κοσμοπερπατούμε σκέψη τη σκέψη σε βαστώ, θαρρώ δεν είσαι ξένη. το ξέρω είναι δύσκολο για να συναντηθούμε απο ‘ξαρχής χαράξαμε πορεία λανθασμένη.  Παράλληλοι οι δρόμοι μας, μα σ’ άλλους κόσμους πάνε ένας παράξενος Θεός μας βλέπει απ’ το βάθος, δυό μοίρες μας ορίζουνε και μας σε κυβερνάνε και δεν θα σμίξουμε ποτέ γιατί θα είναι λάθος!...

ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ.... Παράλληλα βαδίζουμε και κοσμοπερπατούμε σκέψη τη σκέψη σε βαστώ, θαρρώ δεν είσαι ξένη. το ξέρω είναι δύσκολο για να συναντηθούμε απο ‘ξαρχής χαράξαμε πορεία λανθασμένη. Παράλληλοι οι δρόμοι μας, μα σ’ άλλους κόσμους πάνε ένας παράξενος Θεός μας βλέπει απ’ το βάθος, δυό μοίρες μας ορίζουνε και μας σε κυβερνάνε και δεν θα σμίξουμε ποτέ γιατί θα είναι λάθος!...

Πόσο πικρό στ’ αλήθεια, στο ίδιο το τραπέζι που τά ’πινες εχθές να σε κερνούνε πόνο και αναστεναγμό, στο ίδιο το ποτήρι που γιόμιζες χαρές κι’ έπινες στην υγειά τους με δίχως δισταγμό.  Πόσο άδικο Θεέ μου, στο ίδιο το τραπέζι σε δείπνο φιλικό να κόβεις τη μπουκιά σου στους άλλους να τη δίνεις κι’ ένας Ιούδας να βαστά κρυφό το μυστικό της προδοσιάς, να στο κερνά και να το γλυκοπίνεις.  Πόσο σκληρό στ’ αλήθεια, ...............................

Πόσο πικρό στ’ αλήθεια, στο ίδιο το τραπέζι που τά ’πινες εχθές να σε κερνούνε πόνο και αναστεναγμό, στο ίδιο το ποτήρι που γιόμιζες χαρές κι’ έπινες στην υγειά τους με δίχως δισταγμό. Πόσο άδικο Θεέ μου, στο ίδιο το τραπέζι σε δείπνο φιλικό να κόβεις τη μπουκιά σου στους άλλους να τη δίνεις κι’ ένας Ιούδας να βαστά κρυφό το μυστικό της προδοσιάς, να στο κερνά και να το γλυκοπίνεις. Πόσο σκληρό στ’ αλήθεια, ...............................

Στης κεφαλής τον ομυαλό, στη φλέγα του πολέμου... όπου της γης νομοταγείς, ανθρώποι μη πατήσου... γιατί παλεύει ο Ήφαιστος με τα στοιχειά τ’ ανέμου... φτιάχνει ντουφέκια τσι τιμής, σπαθιά του παραδείσου…!  Φλόγες χορεύουν και πηδούν, τα αίματα τσιρίζουν... τα δίκια έχθρες γίνονται, τα πάθη αναστενάρια... και καρβουνιάζουνε το νου και τον λαβουρδανίζουν... πυροβατεί η σκέψη μου χωρίς ν’ αφήνει αχνάρια.......

Στης κεφαλής τον ομυαλό, στη φλέγα του πολέμου... όπου της γης νομοταγείς, ανθρώποι μη πατήσου... γιατί παλεύει ο Ήφαιστος με τα στοιχειά τ’ ανέμου... φτιάχνει ντουφέκια τσι τιμής, σπαθιά του παραδείσου…! Φλόγες χορεύουν και πηδούν, τα αίματα τσιρίζουν... τα δίκια έχθρες γίνονται, τα πάθη αναστενάρια... και καρβουνιάζουνε το νου και τον λαβουρδανίζουν... πυροβατεί η σκέψη μου χωρίς ν’ αφήνει αχνάρια.......

Κρυφτό παίζει ο ήλιος με τα σύννεφα.. κρυφτό και η αλήθεια με το ψέμα.. τα όνειρα για ’κείνη σαν ξερόφυλλα.. μαράθηκαν και ’πέσαν ένα-ένα.!  Με ρούφηξε μιά δίνη από αισθήματα.. με πήγε στης αγάπης τ’ αργαστήρι που φτιάχνουνε διαμάντια από δάκρυα και κάνουν κάθε ξένο μουσαφίρη.!

Κρυφτό παίζει ο ήλιος με τα σύννεφα.. κρυφτό και η αλήθεια με το ψέμα.. τα όνειρα για ’κείνη σαν ξερόφυλλα.. μαράθηκαν και ’πέσαν ένα-ένα.! Με ρούφηξε μιά δίνη από αισθήματα.. με πήγε στης αγάπης τ’ αργαστήρι που φτιάχνουνε διαμάντια από δάκρυα και κάνουν κάθε ξένο μουσαφίρη.!

ΣΥΝΝΕΦΙΕΣ....  Άσπρα και μαύρα σύννεφα κοίτα πως αδελφώνουν.. χέρι το χέρι πιάνονται κι’ ουρανοπερπατάνε... αέρηδες τα βοηθούν και γοργομεγαλώνουν... τη μιά τα σμίγουν αγκαλιά, την άλλη τα σκορπάνε.!  Άσπρα και μαύρα σύννεφα για κοίτα πως παλεύουν.. αθόρυβα κι’ απάλαφρα μ’ ένα δικό τους τρόπο... φουσκώνουν, ξεφουσκώνουνε απλώνουν και μαζεύουν.. και ουρανοτσακώνονται γι’ ένα κομμάτι τόπο.! ................................

ΣΥΝΝΕΦΙΕΣ.... Άσπρα και μαύρα σύννεφα κοίτα πως αδελφώνουν.. χέρι το χέρι πιάνονται κι’ ουρανοπερπατάνε... αέρηδες τα βοηθούν και γοργομεγαλώνουν... τη μιά τα σμίγουν αγκαλιά, την άλλη τα σκορπάνε.! Άσπρα και μαύρα σύννεφα για κοίτα πως παλεύουν.. αθόρυβα κι’ απάλαφρα μ’ ένα δικό τους τρόπο... φουσκώνουν, ξεφουσκώνουνε απλώνουν και μαζεύουν.. και ουρανοτσακώνονται γι’ ένα κομμάτι τόπο.! ................................

ΣΚΛΑΒΕΣ ΨΥΧΕΣ..!!!  Φωνές τριξίματα, γέλια, οδυρμός... μπροστά σε χίλιους σκλάβους... εγώ στη κουστωδία αρχηγός... με αλυσίδες ποιό βαριές από τους άλλους.!  Σερνόμαστε και λέμε προχωρούμε... χαλάρωσε κάποιας ιδέας μας το νήμα... το ξέφωτο που ψάχνουμε ποτέ δεν θα το βρούμε... κρίκος καινούργιος ποιό βαρύς το κάθε μας το βήμα.!  Και μεγαλώνει η ανημποριά... το βάρος μας τσακίζει.! μεσόστρατα τη χάνουμε τη λευτεριά... και η ζωή μας στο μηδέν ξαναγυρίζει..!!

ΣΚΛΑΒΕΣ ΨΥΧΕΣ..!!! Φωνές τριξίματα, γέλια, οδυρμός... μπροστά σε χίλιους σκλάβους... εγώ στη κουστωδία αρχηγός... με αλυσίδες ποιό βαριές από τους άλλους.! Σερνόμαστε και λέμε προχωρούμε... χαλάρωσε κάποιας ιδέας μας το νήμα... το ξέφωτο που ψάχνουμε ποτέ δεν θα το βρούμε... κρίκος καινούργιος ποιό βαρύς το κάθε μας το βήμα.! Και μεγαλώνει η ανημποριά... το βάρος μας τσακίζει.! μεσόστρατα τη χάνουμε τη λευτεριά... και η ζωή μας στο μηδέν ξαναγυρίζει..!!

ΠΕΥΚΟΣ και ΜΥΓΔΑΛΙΑ..!  Πεύκος στη ρίζα του βουνού με τον καιρό μαλώνει... και μυγδαλιά στο τελειωμό του κάμπου καμαρώνει.! κι’ οι δυό μαζί κοντά-κοντά.. χωρίζουν κάμπους και βουνά.!  Φυσά αγέρας και λυγά του πεύκου τις κορφάδες... και ακουμπούν τη μυγδαλιά.. γιομίζοντάς την με φιλιά.. ομορφοπαιγνιδίζοντας οσάν τις αδερφάδες..!  Μα η τρελή η μυγδαλιά επάνω στο παιγνίδι... τα άνθη της σιγομαδεί.. αδιαφορώντας αν χαθεί.. μονοβραδύς η ομορφιά που κουβαλά στολίδι.!!!

ΠΕΥΚΟΣ και ΜΥΓΔΑΛΙΑ..! Πεύκος στη ρίζα του βουνού με τον καιρό μαλώνει... και μυγδαλιά στο τελειωμό του κάμπου καμαρώνει.! κι’ οι δυό μαζί κοντά-κοντά.. χωρίζουν κάμπους και βουνά.! Φυσά αγέρας και λυγά του πεύκου τις κορφάδες... και ακουμπούν τη μυγδαλιά.. γιομίζοντάς την με φιλιά.. ομορφοπαιγνιδίζοντας οσάν τις αδερφάδες..! Μα η τρελή η μυγδαλιά επάνω στο παιγνίδι... τα άνθη της σιγομαδεί.. αδιαφορώντας αν χαθεί.. μονοβραδύς η ομορφιά που κουβαλά στολίδι.!!!

ΤΑ ΧΑΖΟΚΟΥΤΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ...!  Κλείστε τα βοθροκάναλα.. τους οχετούς του ψεύδους... που με βρωμιές και σκάνδαλα.. αμύνονται του κέρδους..! Και κοπρομαγαρίζουνε.. Ανθρωποκοινωνίες... που μυαλοπιπιλίζουνε.. τις οφθαλμοπορνείες.!! Χαμαιτυπεία ηθικής.. της ψυχανωμαλίας... της παραπληροφoρικής.. και της συκοφαντίας…! Φερέφωνα δουλοπρεπή.. μεγαλονταβατζήδων... ποιός έχει τσίπα να ντραπεί.. ‘’φτού σας’’.!! Γενιά  Κιοτήδων..!!!!!

ΤΑ ΧΑΖΟΚΟΥΤΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ...! Κλείστε τα βοθροκάναλα.. τους οχετούς του ψεύδους... που με βρωμιές και σκάνδαλα.. αμύνονται του κέρδους..! Και κοπρομαγαρίζουνε.. Ανθρωποκοινωνίες... που μυαλοπιπιλίζουνε.. τις οφθαλμοπορνείες.!! Χαμαιτυπεία ηθικής.. της ψυχανωμαλίας... της παραπληροφoρικής.. και της συκοφαντίας…! Φερέφωνα δουλοπρεπή.. μεγαλονταβατζήδων... ποιός έχει τσίπα να ντραπεί.. ‘’φτού σας’’.!! Γενιά Κιοτήδων..!!!!!

Pinterest
Search