Natasha Karamanli
Περισσότερες ιδέες από το Natasha
I want to lean inside you Rest my feet against your heart I lust to wonder around your veins To feel your every pulse To experience the pain, the sorrow Breath in the air your dreams …

I want to lean inside you Rest my feet against your heart I lust to wonder around your veins To feel your every pulse To experience the pain, the sorrow Breath in the air your dreams …

Sentences die as well I use a full stop and let my feelings pass away And then I start all over again Turning in circles, to hide my fear More commas, another semicolon Trying to make the mo…

Sentences die as well I use a full stop and let my feelings pass away And then I start all over again Turning in circles, to hide my fear More commas, another semicolon Trying to make the mo…

There was a glimpse I’m sure there was a whisper But after all this time, it’s somehow strange To confess that I remember Yet I do All those ignitions in your eyes The yellow beneath the grey The s…

There was a glimpse I’m sure there was a whisper But after all this time, it’s somehow strange To confess that I remember Yet I do All those ignitions in your eyes The yellow beneath the grey The s…

Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανοχύρωτη. Μια πόλη που παραπαίει ανάμεσα στα θραύσματα μιας παλαιωμένης πολιτικής, κραδαίνοντας ως λάφυρο, την ολοκληρωτική της απαξίωση. Δρόμοι νεκροί. Καταστήματα αδειανά α…

Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανοχύρωτη. Μια πόλη που παραπαίει ανάμεσα στα θραύσματα μιας παλαιωμένης πολιτικής, κραδαίνοντας ως λάφυρο, την ολοκληρωτική της απαξίωση. Δρόμοι νεκροί. Καταστήματα αδειανά α…

Αγιάτρευτη πληγή τούτος ο Μάης μέσα μου. Ξεφτισμένα φεγγάρια κυοφορεί κι άσπλαχνα στα χέρια μου τα εγκαταλείπει. Σε άλικα σεντόνια τα κοιμίζω. Με τη σιωπή μου τ’ ανασταίνω. Σαν αίμα παπαρούν…

Αγιάτρευτη πληγή τούτος ο Μάης μέσα μου. Ξεφτισμένα φεγγάρια κυοφορεί κι άσπλαχνα στα χέρια μου τα εγκαταλείπει. Σε άλικα σεντόνια τα κοιμίζω. Με τη σιωπή μου τ’ ανασταίνω. Σαν αίμα παπαρούν…

Είναι μόλις έντεκα το πρωί, όμως το άγγιγμα του ήλιου είναι καυτό. Αισθάνομαι τις ρίζες των μαλλιών μου να παίρνουν φωτιά και σκουπίζω τον ιδρώτα με την παλάμη μου. Ο δρόμος ανηφορίζει λίγο …

Είναι μόλις έντεκα το πρωί, όμως το άγγιγμα του ήλιου είναι καυτό. Αισθάνομαι τις ρίζες των μαλλιών μου να παίρνουν φωτιά και σκουπίζω τον ιδρώτα με την παλάμη μου. Ο δρόμος ανηφορίζει λίγο …

«Η μυρωδιά του Θεού», ένα διήγημα της Νατάσσας Καραμανλή για τη δράση ‘Γράφουμε για το Πάσχα’

«Η μυρωδιά του Θεού», ένα διήγημα της Νατάσσας Καραμανλή για τη δράση ‘Γράφουμε για το Πάσχα’

Θα ήθελα να ήμουν πουλί, είπες, να άνοιγα τα φτερά μου και να πετούσα μακριά. Μακριά από όσα με πονούν, μακριά από ότι ματώνει τα μάτια μου. Εκεί ψηλά  που ο αέρας εξευγενίζει τις μυρωδιές των ανθρ…

Θα ήθελα να ήμουν πουλί, είπες, να άνοιγα τα φτερά μου και να πετούσα μακριά. Μακριά από όσα με πονούν, μακριά από ότι ματώνει τα μάτια μου. Εκεί ψηλά που ο αέρας εξευγενίζει τις μυρωδιές των ανθρ…

Πώς πίστεψα ότι θα ανέτειλα τον ήλιο για σένα μέσ’  τη νύχτα; Δούλεψα τόσο σκληρά να σ’ αναστήσω Κι εσύ μου χάρισες μια χούφτα μόνο σιωπή. Βαρύ και δύσοσμο το ψέμα σου σταλάζει εντός μου. Βρύα γενν…

Πώς πίστεψα ότι θα ανέτειλα τον ήλιο για σένα μέσ’ τη νύχτα; Δούλεψα τόσο σκληρά να σ’ αναστήσω Κι εσύ μου χάρισες μια χούφτα μόνο σιωπή. Βαρύ και δύσοσμο το ψέμα σου σταλάζει εντός μου. Βρύα γενν…