Natasha Karamanli
More ideas from Natasha
Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....: Ανακρίνοντας την συγγραφέα Νατάσσα Καραμανλή!

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....: Ανακρίνοντας την συγγραφέα Νατάσσα Καραμανλή!

Μου λείπουν τα σύμφωνα Ποίηση Νατάσσα Καραμανλή

Μου λείπουν τα σύμφωνα Ποίηση Νατάσσα Καραμανλή

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....: Αγκαλιάζοντας "Το Ράφι της Αγάπης"!

Θάλασσα ιδεών σε ταξίδι αέναο....: Αγκαλιάζοντας "Το Ράφι της Αγάπης"!

Είμαι ένα πολυφορεμένο τραγούδι. Ένα σανίδι που πάλιωσε κάτω  από σόλες αδιάφορες. Ανάμεσα σε τρύπια καλύμματα καναπέδων, με αποφορά γερασμένων ονείρων σέρνω το σώμα μου. Σε τσακισμένα έπιπλ…

Είμαι ένα πολυφορεμένο τραγούδι. Ένα σανίδι που πάλιωσε κάτω από σόλες αδιάφορες. Ανάμεσα σε τρύπια καλύμματα καναπέδων, με αποφορά γερασμένων ονείρων σέρνω το σώμα μου. Σε τσακισμένα έπιπλ…

I want to lean inside you Rest my feet against your heart I lust to wonder around your veins To feel your every pulse To experience the pain, the sorrow Breath in the air your dreams …

I want to lean inside you Rest my feet against your heart I lust to wonder around your veins To feel your every pulse To experience the pain, the sorrow Breath in the air your dreams …

Sentences die as well I use a full stop and let my feelings pass away And then I start all over again Turning in circles, to hide my fear More commas, another semicolon Trying to make the mo…

Sentences die as well I use a full stop and let my feelings pass away And then I start all over again Turning in circles, to hide my fear More commas, another semicolon Trying to make the mo…

Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανοχύρωτη. Μια πόλη που παραπαίει ανάμεσα στα θραύσματα μιας παλαιωμένης πολιτικής, κραδαίνοντας ως λάφυρο, την ολοκληρωτική της απαξίωση. Δρόμοι νεκροί. Καταστήματα αδειανά α…

Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανοχύρωτη. Μια πόλη που παραπαίει ανάμεσα στα θραύσματα μιας παλαιωμένης πολιτικής, κραδαίνοντας ως λάφυρο, την ολοκληρωτική της απαξίωση. Δρόμοι νεκροί. Καταστήματα αδειανά α…

Αγιάτρευτη πληγή τούτος ο Μάης μέσα μου. Ξεφτισμένα φεγγάρια κυοφορεί κι άσπλαχνα στα χέρια μου τα εγκαταλείπει. Σε άλικα σεντόνια τα κοιμίζω. Με τη σιωπή μου τ’ ανασταίνω. Σαν αίμα παπαρούν…

Αγιάτρευτη πληγή τούτος ο Μάης μέσα μου. Ξεφτισμένα φεγγάρια κυοφορεί κι άσπλαχνα στα χέρια μου τα εγκαταλείπει. Σε άλικα σεντόνια τα κοιμίζω. Με τη σιωπή μου τ’ ανασταίνω. Σαν αίμα παπαρούν…

Είναι μόλις έντεκα το πρωί, όμως το άγγιγμα του ήλιου είναι καυτό. Αισθάνομαι τις ρίζες των μαλλιών μου να παίρνουν φωτιά και σκουπίζω τον ιδρώτα με την παλάμη μου. Ο δρόμος ανηφορίζει λίγο …

Είναι μόλις έντεκα το πρωί, όμως το άγγιγμα του ήλιου είναι καυτό. Αισθάνομαι τις ρίζες των μαλλιών μου να παίρνουν φωτιά και σκουπίζω τον ιδρώτα με την παλάμη μου. Ο δρόμος ανηφορίζει λίγο …

«Η μυρωδιά του Θεού», ένα διήγημα της Νατάσσας Καραμανλή για τη δράση ‘Γράφουμε για το Πάσχα’

Kako se slavio Uskrs u srezu Boljevačkom, početkom veka

Εκπνέεις πάνω μου. Ακούω τους χτύπους σου να φθίνουν. Ψυχορραγούν πλέον τα λεπτά. Μαραζωμένες στους δείκτες οι ώρες. Τικ-τακ. Πόσες ανάσες ακόμα;  Πόσα χαμόγελα; Πόσα φιλιά; Πόσα κοφτερά μαχ…

Εκπνέεις πάνω μου. Ακούω τους χτύπους σου να φθίνουν. Ψυχορραγούν πλέον τα λεπτά. Μαραζωμένες στους δείκτες οι ώρες. Τικ-τακ. Πόσες ανάσες ακόμα; Πόσα χαμόγελα; Πόσα φιλιά; Πόσα κοφτερά μαχ…