"Αφήστε με, ν' ανασάνω ουρανό, να ψηλαφίσω, το δρόμο των πουλιών, ν' απολαύσω ξαστεριά, να κυματίσει το χαμόγελο μου στον ώμο του ανέμου αφήστε με, να διασχίσω τον ωκεανό, ανάμεσα σε θάλασσες κι αλμύρα, να φτερουγίσει ανέμελα ο πόθος μου, στ' ανάστημα της μοίρας αφήστε με, να ταξιδέψω στο θόλο της γης, εκεί που το φεγγάρι κρύβει τον ίσκιο της οργής, εκεί που η λευτεριά, δε θ' αστοχήσει πάλι μα μ' ένα φιλί θα θρέψει τη ψυχή και τ' όνειρο, θα πάρει τη σκυτάλη"

SCOALA DE POEZIE-RILKE

"Αφήστε με, ν' ανασάνω ουρανό, να ψηλαφίσω, το δρόμο των πουλιών, ν' απολαύσω ξαστεριά, να κυματίσει το χαμόγελο μου στον ώμο του ανέμου αφήστε με, να διασχίσω τον ωκεανό, ανάμεσα σε θάλασσες κι αλμύρα, να φτερουγίσει ανέμελα ο πόθος μου, στ' ανάστημα της μοίρας αφήστε με, να ταξιδέψω στο θόλο της γης, εκεί που το φεγγάρι κρύβει τον ίσκιο της οργής, εκεί που η λευτεριά, δε θ' αστοχήσει πάλι μα μ' ένα φιλί θα θρέψει τη ψυχή και τ' όνειρο, θα πάρει τη σκυτάλη"

Κατερίνα χρόνια πολλά - Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ®

Κατερίνα χρόνια πολλά - Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ®

Πάω να ερωτευτώ......τη ζωή,θαρρώ προλαβαίνω. Να ανασαίνω,θέλω τον αγέρα..να αγγίζω κάθε μικρή χαρά..να γελάω με ένα γαργαλητο στο κορμί,να λιώνω με ένα χάδι, να μπορώ να κανω τη μιζέρια μου τρέλα, να πλησιάζω τα ανέφικτα και να τα κάνω εφικτά,να να..να ερωτευτώ τη ζωη, αυτό θέλω.Αυτό,το τοσο απλό,που η καθημερινότητα, μου φόρεσε σκούρα γυαλιά και δεν μπόρεσα να διακρίνω τα θέλω μου, να ακούσω τη φωνη της ψυχής μου, να ζήσω όπως μου άξιζε, κι έτσι ο χρόνος κυλούσε.

Πάω να ερωτευτώ......τη ζωή,θαρρώ προλαβαίνω. Να ανασαίνω,θέλω τον αγέρα..να αγγίζω κάθε μικρή χαρά..να γελάω με ένα γαργαλητο στο κορμί,να λιώνω με ένα χάδι, να μπορώ να κανω τη μιζέρια μου τρέλα, να πλησιάζω τα ανέφικτα και να τα κάνω εφικτά,να να..να ερωτευτώ τη ζωη, αυτό θέλω.Αυτό,το τοσο απλό,που η καθημερινότητα, μου φόρεσε σκούρα γυαλιά και δεν μπόρεσα να διακρίνω τα θέλω μου, να ακούσω τη φωνη της ψυχής μου, να ζήσω όπως μου άξιζε, κι έτσι ο χρόνος κυλούσε.

0.jpg (900×1173)

0.jpg (900×1173)

Pinterest
Αναζήτηση