Natassa Anagnostou

Natassa Anagnostou

Που και που μη φοβηθείς..δεν ανήκεις πουθενά..Που και που να προκαλείς, θέλει βία η ομορφιά..
Natassa Anagnostou
Περισσότερες ιδέες από το Natassa
ποιήματα, άρθρα,αναγνώστου νατάσσα

ποιήματα, άρθρα,αναγνώστου νατάσσα

Δεν μπορεί ζωή να είναι μόνο αυτό.  Αυτό το ράφι με τα φάρμακα, το σίριαλ στις 9,  το γάλα του μωρού.  Δεν μπορεί.  Το ξυπνητήρι στις 7, ο μεσημεριανός ύπνος,  το σινεμά της Κυριακής...  Δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό.  Η κρέμα νυκτός, το σεξ δύο φορές την εβδομάδα,  η ουρά στην τράπε

Δεν μπορεί ζωή να είναι μόνο αυτό. Αυτό το ράφι με τα φάρμακα, το σίριαλ στις 9, το γάλα του μωρού. Δεν μπορεί. Το ξυπνητήρι στις 7, ο μεσημεριανός ύπνος, το σινεμά της Κυριακής... Δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό. Η κρέμα νυκτός, το σεξ δύο φορές την εβδομάδα, η ουρά στην τράπε

Τρέμω μήπως στέρεψε το μέσα. Μήπως οι λέξεις μ'απαρνήθηκαν,  με εγκατέλειψαν όσο απότομα ήρθαν.  Κι αν η λογική με μόλυνε;  Κι αν τελικά ο κόσμος τους με νίκησε;  Τώρα μοιάζω σαν όλους σας.  Τώρα περιφέρομαι ανόητα σαν εσάς.  Η γη με κατάπιε. Βάρυνα κι ο αέρας δε με σηκώνει πια.

Τρέμω μήπως στέρεψε το μέσα. Μήπως οι λέξεις μ'απαρνήθηκαν, με εγκατέλειψαν όσο απότομα ήρθαν. Κι αν η λογική με μόλυνε; Κι αν τελικά ο κόσμος τους με νίκησε; Τώρα μοιάζω σαν όλους σας. Τώρα περιφέρομαι ανόητα σαν εσάς. Η γη με κατάπιε. Βάρυνα κι ο αέρας δε με σηκώνει πια.

Στους άλλους κόσμους που σου μίλαγα, βρήκα το φως μου.  Το έφτιαξα το καραβάκι μου. Του 'βαλα πανιά γαλάζια, να μη ζηλέψουν τα νερά.  Το γυάλισα και σκάλισα τ' όνομά μου πάνω με γράμματα μεγάλα, κεφαλαία.  Ξεσκόνισα γερά τα εφηβικά φτερά μου και κοίταξα μακριά.  Τον δρόμο μου τον χ

Στους άλλους κόσμους που σου μίλαγα, βρήκα το φως μου. Το έφτιαξα το καραβάκι μου. Του 'βαλα πανιά γαλάζια, να μη ζηλέψουν τα νερά. Το γυάλισα και σκάλισα τ' όνομά μου πάνω με γράμματα μεγάλα, κεφαλαία. Ξεσκόνισα γερά τα εφηβικά φτερά μου και κοίταξα μακριά. Τον δρόμο μου τον χ

Η λύπη μου είναι η δύναμή μου. Είναι το αντιστάθμισμα σε τόσα αναγκαία χαμόγελα ημερησίως. Στην τόση καταναγκαστική χαρά των ημερών.

Η λύπη μου είναι η δύναμή μου. Είναι το αντιστάθμισμα σε τόσα αναγκαία χαμόγελα ημερησίως. Στην τόση καταναγκαστική χαρά των ημερών.

Εσένα. | Της Νατάσσας Αναγνώστου | The Machine.gr

Εσένα. | Της Νατάσσας Αναγνώστου | The Machine.gr

ateleia: Δεν είναι.

ateleia: Δεν είναι.

..