Αλήθειες

21 Pin10 Ακόλουθοι
Λίγες ημέρες από την ώρα που έφυγες, άρχισα να κοιτάω αυτή τη φωτογραφία καθημερινά, με εκείνο το βλέμμα που ξεχνιέται και χάνεται σε κόσμους, σε φιγούρες και αγκαλιές που πια δεν υπάρχουν. Ξέρεις, αυτό άρχισε να συμβαίνει όταν μετά το πρώτο μούδιασμα του αποχωρισμού, ήρθα αντιμέτωπη με εκείνο το ξερό «για πάντα» αλλά και το

Λίγες ημέρες από την ώρα που έφυγες, άρχισα να κοιτάω αυτή τη φωτογραφία καθημερινά, με εκείνο το βλέμμα που ξεχνιέται και χάνεται σε κόσμους, σε φιγούρες και αγκαλιές που πια δεν υπάρχουν. Ξέρεις, αυτό άρχισε να συμβαίνει όταν μετά το πρώτο μούδιασμα του αποχωρισμού, ήρθα αντιμέτωπη με εκείνο το ξερό «για πάντα» αλλά και το

Ήταν άλλο ένα επαγγελματικό ταξίδι.  Ξέρεις, από αυτά που φτιάχνεις τις βαλίτσες σου μαζί με λίγη βαρεμάρα και ψεύτικα χαμόγελα ή στην καλύτερη, από αυτά που τα βλέπεις σαν σχολική εκδρομή με τους κολλητούς.  Πάντως το σκηνικό δεν άλλαζε, ήταν άλλο ένα επαγγελματικό ταξίδι.  Το βράδυ σε είδα στον ύπνο μου. Στεκόσουν στην πόρτα του υπνοδωματίου

Ήταν άλλο ένα επαγγελματικό ταξίδι. Ξέρεις, από αυτά που φτιάχνεις τις βαλίτσες σου μαζί με λίγη βαρεμάρα και ψεύτικα χαμόγελα ή στην καλύτερη, από αυτά που τα βλέπεις σαν σχολική εκδρομή με τους κολλητούς. Πάντως το σκηνικό δεν άλλαζε, ήταν άλλο ένα επαγγελματικό ταξίδι. Το βράδυ σε είδα στον ύπνο μου. Στεκόσουν στην πόρτα του υπνοδωματίου

Μπήκα στο βιβλιοπωλείο φουριόζα. Ήξερα ακριβώς πιο βιβλίο ήθελα. Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα να χαϊδεύω το εξώφυλλο. Το δώρο μου για την καινούργια χρονιά που μετρούσε ακόμα λίγες ώρες μέχρι να φτάσει. Βιαζόμουν. Να έφευγε αυτή η χρονιά και τι στο κόσμο! Πήγα μέχρι το ταμείο.  «Για δώρο;» «Ναι για δώρο, μόνο μην το

Μπήκα στο βιβλιοπωλείο φουριόζα. Ήξερα ακριβώς πιο βιβλίο ήθελα. Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα να χαϊδεύω το εξώφυλλο. Το δώρο μου για την καινούργια χρονιά που μετρούσε ακόμα λίγες ώρες μέχρι να φτάσει. Βιαζόμουν. Να έφευγε αυτή η χρονιά και τι στο κόσμο! Πήγα μέχρι το ταμείο. «Για δώρο;» «Ναι για δώρο, μόνο μην το

Πετάχτηκες με τις πυτζάμες σου, αναμαλλιασμένη και ήρθες βαριανασαίνοντας στο δωμάτιο. «Η ζακέτα… έφυγε» «Έφυγε και που πήγε;» «Πήγε στο φούρνο» «Μα μπορεί να πάει η ζακέτα μόνη της στο φούρνο;»  Άρχισες να μου φωνάζεις, όπως τότε, όταν ήμουν μικρή κι έκανα καμιά αταξία. Εσύ πήρες το ύφος του γέρο-στρατηγού κι εγώ καθόμουν να σε κοιτάω υπομονετικά. «Θα περάσει κι

Πετάχτηκες με τις πυτζάμες σου, αναμαλλιασμένη και ήρθες βαριανασαίνοντας στο δωμάτιο. «Η ζακέτα… έφυγε» «Έφυγε και που πήγε;» «Πήγε στο φούρνο» «Μα μπορεί να πάει η ζακέτα μόνη της στο φούρνο;» Άρχισες να μου φωνάζεις, όπως τότε, όταν ήμουν μικρή κι έκανα καμιά αταξία. Εσύ πήρες το ύφος του γέρο-στρατηγού κι εγώ καθόμουν να σε κοιτάω υπομονετικά. «Θα περάσει κι

Μπήκα στο βιβλιοπωλείο φουριόζα. Ήξερα ακριβώς πιο βιβλίο ήθελα. Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα να χαϊδεύω το εξώφυλλο. Το δώρο μου για την καινούργια χρονιά που μετρούσε ακόμα λίγες ώρες μέχρι να φτάσει. Βιαζόμουν. Να έφευγε αυτή η χρονιά και τι στο κόσμο! Πήγα μέχρι το ταμείο.  «Για δώρο;» «Ναι για δώρο, μόνο μην το

Μπήκα στο βιβλιοπωλείο φουριόζα. Ήξερα ακριβώς πιο βιβλίο ήθελα. Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα να χαϊδεύω το εξώφυλλο. Το δώρο μου για την καινούργια χρονιά που μετρούσε ακόμα λίγες ώρες μέχρι να φτάσει. Βιαζόμουν. Να έφευγε αυτή η χρονιά και τι στο κόσμο! Πήγα μέχρι το ταμείο. «Για δώρο;» «Ναι για δώρο, μόνο μην το

Σου έχω μιλήσει για την θεία Αγλαΐτσα; Όχι; Άκου λοιπόν. Η θεία Αγλαΐτσα ήταν από τους πιο υπέροχους ανθρώπους. Αιγυπτιώτισσα από εύπορη οικογένεια, έζησε την πιο πλούσια ζωή απ’ όλους μας.  Δεν μιλάω για την ύλη άστη αυτήν, γιατί και αυτή την έζησε. Η ζωή την ταξίδεψε από την αριστοκρατία μέχρι τον ξεπεσμό της μεσαίας

Σου έχω μιλήσει για την θεία Αγλαΐτσα; Όχι; Άκου λοιπόν. Η θεία Αγλαΐτσα ήταν από τους πιο υπέροχους ανθρώπους. Αιγυπτιώτισσα από εύπορη οικογένεια, έζησε την πιο πλούσια ζωή απ’ όλους μας. Δεν μιλάω για την ύλη άστη αυτήν, γιατί και αυτή την έζησε. Η ζωή την ταξίδεψε από την αριστοκρατία μέχρι τον ξεπεσμό της μεσαίας

Άκου να σου πω, δεν θα βγω στις πλατείες να κάψω τα σουτιέν μου. Δεν θα τσακωθώ για τις δουλειές στο σπίτι μαζί σου και επ’ ουδενί  δεν θα σκεφτώ να κρατήσω το βρακί στο χέρι και να φανεί λίγο η καλτσοδέτα για να σε εντυπωσιάσω. Δεν χρειάζεται να κάνω «φασαρία» για να με προσέξεις,

Άκου να σου πω, δεν θα βγω στις πλατείες να κάψω τα σουτιέν μου. Δεν θα τσακωθώ για τις δουλειές στο σπίτι μαζί σου και επ’ ουδενί δεν θα σκεφτώ να κρατήσω το βρακί στο χέρι και να φανεί λίγο η καλτσοδέτα για να σε εντυπωσιάσω. Δεν χρειάζεται να κάνω «φασαρία» για να με προσέξεις,

«Με χώρισε» «Ε;» «Με χώρισε» «Μα τώρα σας άφησα μια χαρά ή κάτι δεν κατάλαβα;» «Με χώρισε, τώρα ξαφνικά, από το τηλέφωνο» είπε και το κλάμα σκέπασε τις λέξεις . Ήταν όλα μια χαρά, στο ορκίζομαι, ήταν όλα μια χαρά. Περνούσαμε υπέροχα. Ακόμα και τις φοβίες που είχε στην αρχή τις είχε ξεπεράσει. Τα κάναμε όλα

«Με χώρισε» «Ε;» «Με χώρισε» «Μα τώρα σας άφησα μια χαρά ή κάτι δεν κατάλαβα;» «Με χώρισε, τώρα ξαφνικά, από το τηλέφωνο» είπε και το κλάμα σκέπασε τις λέξεις . Ήταν όλα μια χαρά, στο ορκίζομαι, ήταν όλα μια χαρά. Περνούσαμε υπέροχα. Ακόμα και τις φοβίες που είχε στην αρχή τις είχε ξεπεράσει. Τα κάναμε όλα

«Ευχαριστώ το μπαμπά μου» … όχι, όχι. «Ευχαριστώ τη μαμά μου»… βαρετό. «Ευχαριστώ τον παππού μου και τη γιαγιά μου» … σοβαρέψου! «Ευχαριστώ την Εύα και τον Αδάμ. Ευχαριστώ το μήλο και τον όφι. Ευχαριστώ το προπατορικό μας αμάρτημα και το σκασιαρχείο από τον Παράδεισο, που μας έδωσαν τελικά ατελείωτες ευκαιρίες για να ανακαλύψουμε το τίποτα και το

«Ευχαριστώ το μπαμπά μου» … όχι, όχι. «Ευχαριστώ τη μαμά μου»… βαρετό. «Ευχαριστώ τον παππού μου και τη γιαγιά μου» … σοβαρέψου! «Ευχαριστώ την Εύα και τον Αδάμ. Ευχαριστώ το μήλο και τον όφι. Ευχαριστώ το προπατορικό μας αμάρτημα και το σκασιαρχείο από τον Παράδεισο, που μας έδωσαν τελικά ατελείωτες ευκαιρίες για να ανακαλύψουμε το τίποτα και το

Λοιπόν, διαμαρτύρομαι εντόνως απέναντι σε όλα αυτά τα ρητά και τα αποφθέγματα που μου έχουν κάψει τον εγκέφαλο,  για τη φιλία, τον έρωτα, την οικογένεια και άλλες τέτοιες όμορφες αγγελικές μπούρδες.  Ρητά και αποφθέγματα που προσπαθούν να με πείσουν, ότι πρέπει να αγαπάω χωρίς όρους.  Αλήθεια τώρα είμαστε σοβαροί; Ότι πρέπει να αγαπάω τον φίλο

Λοιπόν, διαμαρτύρομαι εντόνως απέναντι σε όλα αυτά τα ρητά και τα αποφθέγματα που μου έχουν κάψει τον εγκέφαλο, για τη φιλία, τον έρωτα, την οικογένεια και άλλες τέτοιες όμορφες αγγελικές μπούρδες. Ρητά και αποφθέγματα που προσπαθούν να με πείσουν, ότι πρέπει να αγαπάω χωρίς όρους. Αλήθεια τώρα είμαστε σοβαροί; Ότι πρέπει να αγαπάω τον φίλο

Pinterest
Αναζήτηση